หน้า 94 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 376 / 2

ประโยค๖ - มังคลิดกถาเขียนนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 66 พระอรรถกถาจารย์ จึงกล่าวว่า กุมมูลฐานสีแสดา คมน์ ดังนี้ เพราะเหตุนี้ พระอรรถกถาจารย์ จึงแสดงว่า "ไม่ควรคิดแก้" อะไร ๆ เพราะอาติวิโรจน์เลย ภิกษุผู้มีสีไม่

บทความนี้กล่าวถึงการแปลจากมังคลิดกถาที่เขียนโดยพระอรรถกถาจารย์ เกี่ยวกับแนวทางการเข้าใจการปฏิบัติของภิกษุที่มีสีไม่เป็นที่รัก และการแสวงหาความรู้ที่ถูกต้อง อาจมีความเข้าใจที่ผิดพลาดเกี่ยวกับคำศัพท์และ

ประโยค- มังสิตกัคติปีนี้เป็นเพล เล่ม 4- หน้า 67 นริศานเรนวา ความว่า การถอดเอาผ้าผ้ายบและละเอียดเป็นต้น ตามที่ได้แล้วกระทำ โดยทำเองที่จะเพียงพอแก่ไตรจิวมีอันตรวาสก เป็นต้น ที่จนประสงค์จะนำนันเเล บทว่

บทความนี้กล่าวถึงการถอดผ้าผ้ายบและรายละเอียดโดยมุ่งเน้นที่การบรรโภจิวและการประกอบมณฑล จากการตีความและคำอธิบายของพระอรรถกถาจารย์ นอกจากนี้ ยังอธิบายถึงการไม่ทำความแปลกและความสำคัญของการบรรโภจิวเพื่อให้

ประโยค - มังคลดาบทนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๖๘ ภิกษุ ย่อมตรีกว่า "วันนี้เราจักเที่ยวบิณฑบาต ณ ที่ไหนหนอเเล" เมื่อพระเถระถามว่า "พรุ่งนี้" พวกเราจักเที่ยวบิณฑบาต ณ ที่ไหน? กว่า "ในบ้านโน้น ขอรับ" นี่เป็นการใ

บทความนี้กล่าวถึงการบิณฑบาตของภิกษุในฐานะแห่งการดำเนินชีวิตและการพิจารณาในพระธรรม โดยมีพระอรรถกถาจารย์ให้คำอธิบายเกี่ยวกับความคิดและการตอบสนองของภิกษุที่พึงมีในกิจกรรมบิณฑบาต ซึ่งยืนยันว่า การรู้จักพอ

ประโยค - มังคลัตถทีนี้เป็นแปล เล่ม ๔ หน้า 69 บทว่า ปานฉะนว เป็นพียงแท้น้อย โดยประมาณพออิงอัคภาพให้เป็นไปแห่งตำหนิ่นั้น. พระอธิการอาจารย์ เพื่อจะแสดงเหตุในนํ้่วื้อ อุปะ คหุเหตุผุ้ง ปานฉะนี้ จึงกล่าว ค

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ความหมายของบทประโยคในพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่สาระสำคัญของคำสอนที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคและการประพฤติตนในระดับที่เหมาะสม การอธิบายไปถึงการที่พระอธิการอาจารย์ได้วางหลักประพฤติแ

ประโยค - มังคลติภาคนี้นี่แปล เล่ม ๔ หน้า 70 สองบทว่า ปัญญาปฏิทา วุฒุตนเยนวา คำว่า สันโดใน เสนาสนะเหล่านั้น พึงทราบโดยยิ่งกล่าวแล้วในบิณฑบาตนั้นและ ตามสมควร โดยประกอบเป็นต้นว่า วิญญูผู้นี้ ย่อมตรัสว่า

เนื้อหาในมังคลติภาคนี้กล่าวถึงการแสดงปัญญาปฏิทาและสีณโดในปัจฉะ ซึ่งสามารถนำความรู้ไปใช้ในบิณฑบาตได้ โดยมีพระผู้พระภาคตรัสถึงความสำคัญของอริยวงศ์และการปรา*ษณาที่ไม่ควรทำในสถานการณ์ต่างๆ เน้นประการที่ทำ

ข้อความจากภาพที่คุณให้มามีดังนี้: ประโยค ๕ มังคลัดถาที่นี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๗๑ ไว้ว่า "จันโดนนี่แม่ทั้งหมด ซึ่งมีประเภทตามที่กล่าวมานี้ พระผู้มี พระภาค ตรัสให้ชื่อว่า สนฺทุปฺโภ สนฺทุปฺโโ นั้น พึงทราบว

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับมงคลและอติจิตฺตาในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความสำคัญของการมีความปรารถนาที่เหมาะสมและการหลีกเลี่ยงความมักใหญ่. นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงการวิเคราะห์และคำสอนจากอรรถกถาต่างๆ เพื่

ประโยค- มังสติถะนี้นี่แปล เล่ม ๔ หน้า 72 ทำการอธกษุ ครุ อักษรให้เป็น ค อักษร." อนุญาติทูทุกข์ที่วังวังว่า " บทว่า เนตรจิติวาณน ความว่า โดยการแปลก ครุ อักษรให้ความเป็น ค อักษร." ภูฏิกเอากับนิน อังคุตตร

เนื้อหาอธิบายถึงการแปลครุอักษรให้เป็นคอักษร และความหมายของคำในตำรา เช่น ความปราณในปัจฉิมเอกนิบาต อังคุตตนิกาย รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับสังฆรีเมและการใช้บาตรของภิกษู การเปลี่ยนแปลงนมในบาตร การกินและการแ

ประโยค๕- มังคลัตถปีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๗๓ [เรื่องพระราชบุตร] [๑๑๒] ในอดีตกาล พระราชโอรสของพระเจ้ากรุงพาราณสี ถูกพระราชดำเนินเทศ จึงพพระนางอสีติญา ผู้เป็นพระเทวีของตน เข้าไปป้ำริมฝั่ง เสวยปลานี้และผลไ

ในอดีตกาล พระราชโอรสของพระเจ้ากรุงพาราณสีได้เห็นนางกินนรีและติดตามไปจนสูญเสียหนทาง นางอสีติญา พระเทวีได้เตือนสติว่าไม่มีประโยชน์ที่จะติดตามสิ่งที่ไม่มีคุณค่า หลังจากนั้นพระราชบุตรกลับมาและเรียนรู้ถึงบ

ประโยค - มังกิดตามปีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 74 ความทะยานอยากไม่มีที่สิ้นสุด กล่าวคือความปรารถนาในกมคุณ นั้น ๆ พระราชกฤษฎีว่า อติภูจินา ความโลภที่เป็นไปล่วง พระราชกฤษฎีว่า อติโลโก บทว่า อติโลกมเทน จ ความว่า

บทความนี้สำรวจเกี่ยวกับความทะยานอยากและความโลภที่ไม่มีที่สิ้นสุด ตามที่ระบุในพระราชกฤษฎี ว่าความปรารถนาเกินขอบเขตสามารถนำไปสู่การเสื่อมจากประโยชน์ของตน ความโลภนั้นเกิดจากความเมาของอำนาจ ความต้องการที่

ประโยค๕ - มังคลติกานี้เป็นแปล เล่ม ๔ หน้า ๗๖ เป็นคนไม่มีศรัทธา ไม่ เลท่อใส อนมารดาคล่าวว่า "พ่อ วันนี้ เจ้า จงสมาทานอุโสธ ฟังธรรมในวิหารครอบครัวรุ่ง แม่จำให้ทรัพย์ พันหนึ่งแกเจ้า" เพราะความโลกในทรัพย

บทความนี้เล่าเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่ไม่เชื่อฟังคำเตือนจากมารดาเกี่ยวกับการเดินเรือไปหารวย ซึ่งส่งผลให้เขาต้องประสบปัญหาและภัยอันตราย เขาได้รับการเตือนจากมารดาให้กลับตัว แต่เลือกที่จะไม่เชื่อและไปตาม

ประโยค- มังคลดาหปีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 77 ว่า "แม่บุญนี้ คงทำกรรมเช่นกับกรรมที่ทำ ๆ จึงปรากฏนะ เสวยผลของกรรมนัน้น" แล้วจึงจางลงบนกระหมอมของเขา แล้ว หนีไป. [๑๓๕] ฐิฏิกังสิติดสุวณว่า อธิบายว่า เพราะความโล

บทนี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและผลกรรมที่ปรากฏในชีวิตประจำวัน โดยเน้นถึงความโลภในทรัพย์และอันตรายที่มาพร้อมกับมัน การแสดงถึงบทบาทของกรรมในชีวิตของนายมิติวินทุก และพระโพธิสัตว์ในเนื้อหา มีการพูด

ประโยค - มังกรดึกที่นี่นี้แปล เล่ม ๕ หน้า 78 ลำดับนั้น พระโพธิสัตว์ เมื่อจะแสดงธรรมที่เขาทำไว้นั้นแกเขาจึงกล่าว ๓ คาถา ในฤดูทวารราชดา ในสถานบำบัดว่า "เพื่อน ท่านได้ทรัพย์ตั้ง ๒๐ แสน มิใช่นิด หน่อย มิ

ในบทนี้ พระโพธิสัตว์ได้แสดงธรรมเกี่ยวกับการสะสมทรัพย์จำนวน ๒๐ แสน โดยกล่าวถึงการค้าและการทำบุญ ฤดูทวารราชดา, ทำให้ผู้ฟังได้เข้าใจถึงการทำกรรมดีและความสำเร็จที่เกิดขึ้นผ่านคำสอนนี้. อรรถกถาเพิ่มเติมให้

ประโยค - มังคลตกติบทนี้มีแปล เล่ม ๔ หน้า 80 ภูมาสังกัปติสุดว่า " บทว่า ถูกิ ได้แก้ จักอันคมดูมิได้โกน. บทว่า อาสโก ความว่า ย่อมามินดี เพราะความที่อุจุคลาสรรธ นั้น เป็นหนุอ่านความพิศษาให้. ภูมาวิ้งดัง

บทความนี้วิเคราะห์ความอยากและทุกข์ในชาดก โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับแม่ตัวหนึ่งที่ประสบกับความอยากที่จัดจ้านจนต้องออกจากป่า ข้อคิดเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดจากความโลภ และการเข้าใจในความหมุนวนของชีวิต ที่สา

ประโยค ๕ - มังคลฏีกาปีนี้นี้เล่ม ๔ หน้า ๘๑ ปัญญาโปรสถานว่า "ข้าพเจ้าดูถูกฉัน (ละเลย) ที่อยู่ของตน ได้ไปสู่ที่ชุมชน เพราะความเป็นผู้มีมาก. ชนทั้งหลายออกจากบ้านนั้นแล้ว ฟากันโโย ข้าพเจ้าด้วยเกาทัณฑ์. ข้

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีมนุษยสัมพันธ์และการรักษาโอวาทในชุมชน โดยมีตัวอย่างจากปัญญาโปรสถานที่เคยดูถูกที่อยู่ของตนและถูกผลักดันให้ออกจากชุมชน และสรุปว่าความเป็นผู้มีมากควรรักษาให้ดี เพื่อไม่ให้เ

ประโยค- มังคลดาภิเษกปีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 82 [๒๐] อรรถกถา-เทวดาเอกนิบาตอ้างคตตรินิยกล่าวว่า "ที่ซ่อว่า มหิจ-ฉตา ได้แก่ ความโลกใหญ่ ที่ท่านหมายกล่าวไว้ว่า บรรดาธรรมเหล่านั้น ความเป็นผู้ออกใหญ่ เป็นใน ?

เนื้อหามุ่งเน้นไปที่ความหมายของความอยากและความเป็นผู้ออกใหญ่ตามที่กล่าวไว้ในอรรถกถาเทวดาเอกนิบาต โดยเน้นถึงความปรารถนาที่เกิดจากความเป็นไปของความอยากและวัตถุที่มากมาย ซึ่งส่งผลต่อการต้องการของบุคคลในเ

ประโยค- มังกีคติทับนี้นั้นแปล เล่ม 4 หน้า 83 โดยอรรถ ความเป็นผู้ปรารถนาใหญ่ๆ นี้คืออาระนั่นเอง เหตุนัน ท่านจึงกล่าวว่า ราโคาสารโคเป็นต้น. อรรถกถื้ออัญญาสลิมิว่า "สภาพใจ ย่อมกำหนดนานเหตุนัน สภาพนัน ชื่

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับความปรารถนาใหญ่ในพุทธศาสตร์ เช่น ความเป็นผู้มีความปรารถนาใหญ่ (มหิฏฐา) ได้被อธิบายว่าเป็นการที่บุคคลมีความปรารถนาสิ่งที่ยิ่งใหญ่ บทความยังอ้างถึงอรรถกถาและสูตรต่างๆ ที่

ประโยค & มังกรคติบทนี้นี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๘๔ [๒๒๒] อรรถถาถาวังกว่าว่า "จริงอยู่ บุคคลผู้อุปถัมภ์อธิษฐาน ใหญ่ ย่อมเป็นผู้ปรารถนาจะประกาศ ศีล หรือคันธะ หรือธงคุณ โดยที่สุดแม้ว่าการอยู่ในป่า ของตน แม้มีปร

บทนี้กล่าวถึงบทบาทของบุคคลในการประกาศคุณธรรมและศีล โดยยกเสนอภาพเปรียบเทียบกับพ่อค้าที่ย่อมดึงดูดคนให้เห็นของที่ตนมีและเรียกร้องให้ร่วมรับรู้ พร้อมทั้งอธิบายถึงโครงสร้างความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่าง ๆ

ประโยค ๔ - มังคลัตถาทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๘๕ นั่น มีเรื่องเหล่านี้ (เป็นอุทาหรณ์) [เรื่องกิริยาหนุ่ม] ได้ยินว่า กิญญหนุ่มผู้หนึ่ง ชอบขนมเปี๊ยะ ครั้งนั้น มารดาวของเธอ จะทดลองการปฏิบัติ คิดว่า "ถ้าครู

เนื้อหาเกี่ยวกับพฤติกรรมของกิญญหนุ่มที่ติดขนมเปี๊ยะ และการทดลองถวายขนมจากมารดาซึ่งแสดงให้เห็นถึงการไม่รู้จักประมาณในการรับประทาน นอกจากนี้ยังมีการบรรยายถึงพระเจ้าสิมหราชที่ถวายทานในทุกสัปดาห์ โดยถูกปร

ประโยค ๕ : มังคลิดิติบทนี้เป็นแปล เล่ม ๔ - หน้า 86 มาตร." ภิญฺ ญ ถวายพระพรว่า "อย่าเลย มหาบพิตรภิญฺ ทั้งหลายจงรับภิญฺ โดยประมาณของตน" ดังนี้แล้ว มิได้ให้นมาตราญูปเดียว. ภิญฺ ทุกรูป ได้รับภิญฺ พอค

บทความนี้พูดถึงการหาอภิญฺในบริบทของพระราชาและการใช้ชีวิตร่วมกัน โดยเน้นถึงการแบ่งปันอย่างมีประมาณ ไม่ให้เกิดความโลภ และขีดเส้นแบ่งการพอใจในสิ่งที่มี ลดความเบียดเบียนและช่วยสร้างความรักในสังคม สิ่งสำคั

ประโยค ๔- มังกรคลื่นนี้มิฉะนั้น ๔ หน้า ๘๗ โดยยิ่ง ทั้งไม่อาจเพื่อจะงดเว้น-mกที่งดแล้วให้นิ่งคง ส่วนบุคคลผู้มีน้อย ย่อมสามารถร, แล้วคริสว่า "ถิ่นทุ่งหลาย ถูลานาทภิญญ์ ไม่ใช่มัยมากแต่บัดนี้เท่านั้น ถึ

เนื้อหาเล่าถึงความยากลำบากของผู้คนในกรุงพาราณสี ซึ่งมีกลาครามณีคนหนึ่งได้เข้าไปบอกให้คนไม่ทำการรับจ้างแต่หันไปขายของจากเงินทองที่พวกเขามี เรื่องราวนี้สัมผัสถึงความรักและความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิต เม